Untitled Document

Bjálkakofamunstur

Þetta munstur mun hafa komið fram á Englandi snemma á 19. öld og þróuðu vesturfararnir, landnemarnir, munsturgerðina frekar og er hún tileinkuð þeim að mestu. Nafnið höfðar til frumstæðrar húsagerðar eins og hús landnemanna voru. Einfaldir bjálkakofar byggðir upp í flýti svo hægt væri að hefjast handa við bústörfin, ryðja land og rækta. Í upphafi var teppaefnið aðallega ull en síðar það sem til féll og fór það eftir efnum og ástæðum hverju sinni. Nú eru aðallega notuð bómullarefni. Einkenni þessa munsturs tengjast á vissan hátt lifnaðarháttum. Miðjan stóð fyrir miðsvæði heimilisins og er tákn eldstæðis, eða ljós í glugga sem vísaði mönnum leiðina heim að dagsverki loknu. Ræmurnar sem umkringja miðpunktinn annað hvort réttsælis eða rangsælis eru vísan til bjálkanna sem húsið var byggt úr. Skipting ferninganna í dökkan og ljósan hluta var vísan t.d. til dags og nætur, gleði og sorgar, skins og skúra og leitar að jafnvægi milli þessara þátta. Það er svo smekksatriði hvernig litunum er raðað niður og eru möguleikarnir á samsetningu lita og munsturgerða hvatning til saumenda um allan heim. Hægt er að raða ferningunum upp á mismunandi hátt og er vert að skoða möguleikana áður en ákvarðanir eru teknar.
Víst er, að þetta munstur hefur víða verið og er enn saumað af ástríðu stranda á milli og á sér í raun engin landamæri. Menn velja sér viðfangsefni hver með sínum hætti og ef grannt er skoðað má sjá áhrif náttúru, geðlags, trúar og margskonar aðstæðna í verkum þeirra. Á meðan saumandinn situr við iðju sína gatur hann látið hugann reika, hlustað á upplestur, horft á sjónvarp, lifað sorgar og gleðistundir með verkefninu sínu.

Til baka